Για το νέο ωρολόγιο πρόγραμμα έχω πολλά να πω, και θα τα πω πολύ σύντομα.
Προς το παρόν, δημοσιεύω ένα μικρό κείμενο διαμαρτυρίας που πήρα από μια συνάδελφο των Γαλλικών.
Δηλώνω πως συμφωνώ μαζί της, γιατί θεωρώ απαράδεκτο στην εποχή μας να "διώκεται" η γαλλική γλώσσα από τη Μέση Εκπαίδευση, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η πολιτική διάσταση του θέματος, αλλά και οι ανάγκες της εποχής μας, γιατί απουσιάζει η γλωσσική πολιτική από το Υπουργείο Παιδείας της Κύπρου.
Για το θέμα θα επανέλθω εντονότερη.
Προς το παρόν, σας αφήνω στο κείμενο της συναδέλφου:
Τι να την κάνουμε την επιμόρφωση κε υπουργέ όταν δεν έχουμε μαθητές να διδάξουμε τα Γαλλικά;
Κάθε χρόνο το Σεπτέμβρη πανικός καταλαμβάνει τους συναδέλφους της Γαλλικής. Σε ποιο σχολείο θα είμαι φέτος, θα συμπληρώνω ωράριο, πόσοι μαθητές δήλωσαν Γαλλικά;
Στο τάδε Λύκειο υπάρχουν μαθητές, αλλά δεν δημιουργείται τμήμα, στο τάδε Λύκειο ο Δ/ντής δεν εισηγείται και ο Προϊστάμενος δεν εγκρίνει την ίδρυση τμήματος, γιατί ο αριθμός των μαθητών είναι μικρότερος του προβλεπόμενου κ.ο.κ.
Πώς φτάσαμε, αλήθεια, στο δημόσιο σχολείο, να χρειάζεται ο διδάσκων να προσπαθεί να αυξήσει τη «δημοτικότητα» του γνωστικού αντικειμένου για το οποίο διορίστηκε;
Τι κάνει η ΟΕΛΜΕΚ επί του θέματος;