Ethnic Festival

Μη χάσετε την Παρασκευή 16/7 στην Πλατεία της Παλλουριώτισσας στη Λευκωσία και το Σάββατο 17/7 στην Πλατεία Ηρώων στη Λεμεσό τη συναυλία των 

Drums United (Van Merwijk's Music Machine), του συγκροτήματος που ενώνει μ' ένα μοναδικό τρόπο ρυθμούς και κρουστά από πολλές γωνιές του κόσμου. 

Όπως διαβάσαμε από την ιστοσελίδα του ΡΙΑΛΤΟ, ρυθμοί blues, latin και jazz σμίγουν με τους ρυθμούς της κουβανέζικης μουσικής σε μια σύγχρονη εκδοχή προγράμματος latin soul και boogalo.

 

Όσοι άκουσαν το συγκρότημα αυτό από την Ολλανδία πριν από 2 χρόνια και πάλι στο Έθνικ Φέστιβαλ, είμαι σίγουρη ότι θα είναι πρώτοι εκεί.

Ραντεβού, λοιπόν, για βραδιές μουσικές - ανάσες στην καλοκαιριάτικη υγρασία και στα όσα άλλα μας ταλαιπωρούν...

"Ατομικός και κοινωνικός αυταρχισμός"

Το πιο κάτω κείμενο του συναδέλφου Ιάκωβου Ιακώβου, πρώην προέδρου της ΟΕΛΜΕΚ και τέως προέδρου της Νέας Κίνησης, δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Πολίτης" τον Απρίλη του 2010. Το επέλεξα, αφενός γιατί το θεωρώ διαχρονικό και αφετέρου γιατί τα φαινόμενα αυταρχισμού εκ μέρους προσώπων  και ομάδων που κατέχουν θέσεις εξουσίας και που ελέγχουν κοινωνικούς θεσμούς (π.χ. αυτόν της εκπαίδευσης) στις μέρες μας ολοένα και εντείνονται. Σε σας τα σχόλια και η κριτική.

Η Οδύσσεια ενός οικήματος

Ένα ενδιαφέρον ενημερωτικό - κριτικό κείμενο για το τι έγινε μέχρι στιγμής με το οίκημα της ΟΕΛΜΕΚ και την... "αποφασιστική" στάση που τηρεί η ηγεσία της οργάνωσης των εκπαιδευτικών επί του θέματος, γράφτηκε από το συνάδελφο, μέλος της Νέας Κίνησης Καθηγητών και μέλος του ΚΔΣ της ΟΕΛΜΕΚ, Κυριάκο Κυριάκου. Το παραθέτω πιο κάτω αυτούσιο, έτσι για να αντιληφθούν κάποιοι γιατί η Νέα Κίνηση αποχώρησε σύσσωμη και διαμαρτυρόμενη κατά την τελευταία ΠΣΓΑ (του Ιούνη) και αιτούμενη να καταγραφεί στα πρακτικά της Παγκύπριας ότι καταγγέλλουμε τις διαδικασίες που ακολουθεί η ηγεσία της ΟΕΛΜΕΚ.

"Επί ασπαλάθων", σήμερα

Επειδή η λογοτεχνία είναι για μένα καταφύγιο και τροφός της πολιτικής μου σκέψης, για αυτό και οι απόπειρές μου να συνομιλήσω με κάποια ιερά τέρατα της λογοτεχνίες αρχειοθετούνται από σήμερα στην κατηγορία "Λογοτεχνία και πολιτική", με πρώτο το κείμενο που έγραψα την πρώτη μέρα ανάρτησης του ιστολογίου μου "Γιατί ασπάλαθοι... Από αγάπη για το Γιώργο Σεφέρη και όχι μόνο"

Γιώργος Ιωάννου και Κύπρος

Το πιο κάτω κείμενο πρωτοδημοσιεύτηκε στην εφημερίδα της "Νέας Κίνησης Καθηγητών" τον Ιούνιο του 2009. Στη συνέχεια το έστειλα προς δημοσίευση σε αρκετές κυπριακές εφημερίδες, ως φόρο τιμής στους νεκρούς του 74. Καμία εφημερίδα δεν το δημοσίευσε.
Αναρτάται στο παρόν ιστολόγιο, γιατί θεωρώ πως το θέμα του παραμένει τραγικά επίκαιρο.

Παραφράζοντας - και πάλι - τον Καβάφη

Το πιο κάτω κείμενο με την αφιέρωση "Προς άρτι προαχθέντες διευθυντές, επιθεωρητές, ΠΛΕ (πρώην συναδέλφους) και όχι μόνο..." πρωτοδημοσιεύτηκε στην εφημερίδα της "Νέας Κίνησης Καθηγητών "το Δεκέμβρη του 2008 και προκάλεσε σωρεία αντιδράσεων εκ μέρους υψηλόβαθμων στελεχών του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού της Κυπριακής Δημοκρατίας, οι οποίες απλώς επαλήθευσαν το περιεχόμενό του.

Για χάρη της ιστορίας του συνδικαλισμού...

Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Πολίτης" το Μάρτιο του 2010, για αποκατάσταση της αλήθειας, μετά τις δημόσιες δηλώσεις του Υπουργού Παιδείας και της ΔΜΕ.