Καλωσόρισμα




Προς υποψήφιους συνομιλητές των εκπαιδευτικών ασπαλάθων

Αθεράπευτα ελεύθεροι,

Επίμονοι υποστηρικτές του δημόσιου αγαθού της παιδείας ως δικαιώματος και ως χώρου δια-μόρφωσης του πολιτευόμενου πολίτη,

Αμετανόητα διαμαρτυρόμενοι για τα κακώς έχοντα στο δημόσιο βίο,

Εραστές του λόγου σε όλες τις διαστάσεις και τις προεκτάσεις της έννοιας,

Συνειδητά αποκλίνοντες ως μη υπάκουοι υπήκοοι των προκαθορισμένων προτύπων αγορασμένης "ευτυχίας",

Απολαμβάνοντες ώρες μοναχικής ενδοσκόπησης αλλά και κοινωνοί γενναιόδωροι όσων συν-κινούν τις ψυχές και διανοίγουν ποικίλες οδούς προς την κάθαρση,

Μοιραστείτε διαδικτυακά καταθέσεις ειλικρινούς στοχασμού σ'αυτά που σταδιακά θα ξετυλιχθούν στον ιστοχώρο αυτό.

Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου 2011

Στοχασμοί για την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου


Οι εκπαιδευτικές οργανώσεις ΟΕΛΜΕΚ, ΠΟΕΔ και ΟΛΤΕΚ (επαρχιακά γραφεία Λεμεσού) τιμήσαμε χτες βράδυ την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940, στην παρουσία του Συνδέσμου Πολεμιστών του Β Παγκόσμιου Πολέμου, οι οποίοι αποδέχτηκαν να μοιραστούν μαζί μας τις συγκινήσεις και τις μνήμες τους, σε μια σεμνή τελετή απόδοσης τιμής στους ανθρώπους που αγωνίστηκαν για την ελευθερία των λαών.
Οι παρευρισκόμενοι (εκπαιδευτικοί, γονείς μαθητών, μαθητές που έλαβαν μέρος στο καλλιτεχνικό μέρος της εκδήλωσης, καθώς και εκπρόσωποι του Υπουργείου Παιδείας, πολιτικών και κοινωνικών φορέων, δημοτικών και εκκλησιαστικών αρχών), τήρησαν μονόλεπτη σιγή στη μνήμη όσων θυσιάστηκαν για το ιδανικό της ελευθερίας, μαζί και στη μνήμη των 13 τραγικών ηρωικών θυμάτων του φονικού του Ιούλη του 2011.

Επειδή δυστυχώς στις μέρες μας, ισχύει - τηρουμένων των αναλογιών - αυτό που έγραψε ο Ελύτης στα "δημόσια και ιδιωτικά" (1990) ότι
"Δεν τολμάς να τραβήξεις μιαν από τις αξίες που πιστεύεις ότι ικανοποιούν την εθνική σου φιλαυτία, και βλέπεις να βγαίνουν μαζί της ένα σωρό άνθρωποι των χρηματιστηρίων, που ανεβοκατεβαίνουν στην κόλαση όπως στο σπίτι τους. Δεν κοτάς ν' αγγίξεις μιαν από τις αξίες που ικανοποιούν τα αισθήματά σου για κοινωνική δικαιοσύνη, και βρίσκεσαι να 'κάνεις πορεία' μ' έναν συρφετό ανθρώπων που δεν έχουν δική τους σκέψη αλλά την περιμένουν από τον καθοδηγητή τους. Έτσι όμως η ψυχή μας υποχρεώνεται να κυλήσει πάνω σε δύο γραμμές που αδυνατούμε να παραλληλίσουμε. Ο εκτροχιασμός είναι αναπόφευκτος.",

κι επειδή ο τόπος μας δε σηκώνει άλλους "εκτροχιασμούς" εξαιτίας εμμονών και φανατισμών (και μακάρι να μπορούσαμε να μιλήσουμε για "εκτροχιασμό" εξαιτίας μιας γνήσιας κοινωνικής συνείδησης των πολλών, αλλά πολύ φοβάμαι ότι απλώς μιλάμε για αντίθετες προκαθορισμένες τροχιές που συγκρούονται οδηγώντας τον τόπο στην "αλληλοσφαγή" - λεκτική προς το παρόν, αλλά με κίνδυνο να μετατραπεί σε πραγματική),

αισθάνομαι την ανάγκη να μοιραστώ και διαδικτυακά μαζί σας τις σκέψεις μου για την εθνική επέτειο σε νοερή σχέση και με σημερινά τεκταινόμενα στο πολιτικό και κοινωνικό σκηνικό. Αναρτώ, λοιπόν, πιο κάτω, για όσους θα ήθελαν να μοιραστούν μαζί μου και δικές τους σκέψεις για το θέμα, το χαιρετισμό που - ως πρόεδρος του επαρχιακού γραφείου της ΟΕΛΜΕΚ Λεμεσού - απηύθυνα, παραλείποντας βεβαίως τα της τυπικής διαδικασίας (προσφωνήσεις, ευχαριστίες κτλ.)

Τετάρτη, 5 Οκτωβρίου 2011

Το πόρισμα Πολυβίου και το πολιτειακό σύστημα της Κύπρου

Το κεφ. 11 του πορίσματος, το οποίο αναφέρεται με ένα ιδιαίτερα καυστικό τρόπο στο πολιτειακό σύστημα της Κύπρου, παρουσιάζει νομίζω ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Αποτελεί μια εφ' όλης της ύλης κριτική διείσδυση στα κακώς κείμενα της δημόσιας ζωής στην Κύπρο, και αφορά όλους ανεξαίρετα τους πολίτες.
Ευελπιστώ πως - όταν και εάν κάποτε αποδοθεί η δικαιοσύνη σε αυτό τον τόπο για τις εγκληματικά ανεύθυνες αποφάσεις και ενέργειες των "υπευθύνων" που οδήγησαν στη φονική έκρηξη - το κεφ. 11 θα παραμείνει εκεί να μας θυμίζει τις ευθύνες όλων. Είτε για τις πράξεις είτε για την ανοχή μας. Όχι μόνο για όσα λέμε και πράττουμε, αλλά, κυρίως, και για όσα, ως πολίτες δε λέμε, αποσιωπούμε, συγκαλύπτουμε, αδρανούμε.
Γι' αυτό και αναρτώ πιο κάτω το κεφ. 11, για όσους ενδιαφέρονται να το διαβάσουν ΚΑΙ ως ένα σπουδαίο κείμενο πολιτικής αγωγής που μπορεί να λειτουργήσει αυτόνομα. Τα σχόλια σε σας.

Κυριακή, 2 Οκτωβρίου 2011

ΣYMΠOΣIO «Kερύνεια: Ιστορία και Λογοτεχνία»

Ο Σύνδεσμος Ελλήνων Κυπρίων Φιλολόγων (Σ.Ε.Κ.Φ.) διοργανώνει σε συνεργασία με το Δήμο Κερύνειας, τη Σχολική Εφορεία Κερύνειας και το Πολιτιστικό Ίδρυμα Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ Συμπόσιο με θέμα:
«Κερύνεια: Ιστορία και Λογοτεχνία». 

Σάββατο 8 Οκτωβρίου 2011, 9:00 – 13:00

Λεμεσός: Πολιτιστικό Ίδρυμα της Τράπεζας Κύπρου (Λεωφόρος Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄117, Λεμεσός)


Πρόγραμμα Συμποσίου:

Ιδιωτική «μουσική σχολή» σε δημοτική περιουσία


Ο φίλος Ιούλιος Θεοδωρίδης, με "πάντ' ανοιχτά, πάντ' άγρυπνα τα μάτια της ψυχής του", εκφράζει δημόσια τη διαμαρτυρία του για την παραχώρηση του πρώην Δημοτικού Νηπιοκομικού Σταθμού Λεμεσού, με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Λεμεσού, για δημιουργία ιδιωτικής μουσικής σχολής για παιδιά.Διαβάστε πιο κάτω την επιστολή διαμαρτυρίας που έστειλε στον τύπο.

Σάββατο, 1 Οκτωβρίου 2011

Ανοιχτή επιστολή προς τον Υπουργό Παιδείας

Έντιμε κύριε Υπουργέ,

Με αφορμή δημόσια τοποθέτησή σας για το όραμά σας για την εκπαίδευση, απευθύνομαι σε σας, όχι με τη συνδικαλιστική μου ιδιότητα, αλλά ως μια απλή εκπαιδευτικός που δίνει – μαζί με τους συναδέλφους της – καθημερινά τη μάχη της για την αναβάθμιση του δημόσιου σχολείου και ως εκ τούτου ανησυχεί για τις συνέπειες του ανίερου πολέμου που κάποιοι έχουν εξαπολύσει εναντίον των εκπαιδευτικών του δημοσίου.

Στόχος της επιστολής μου είναι να καλέσω εσάς, ως τον καθ’ύλη αρμόδιο Υπουργό, να στηρίξετε έμπρακτα εκείνους που τάχθηκαν να υπηρετούν με τις γνώσεις, τις δεξιότητες, το ήθος και το ζήλο τους το δημόσιο σχολείο στον τόπο μας: τους εκπαιδευτικούς, οι οποίοι βάλλονται δημόσια με ατεκμηρίωτο, άδικο και ιδιαίτερα προσβλητικό τρόπο από συγκεκριμένους εκπροσώπους του τύπου, συγκεκριμένα οργανωμένα σύνολα, αλλά και από διάφορους - ανυποψίαστους ή μη - πολίτες, σε μια ενορχηστρωμένη και ανέντιμη επίθεση, υποψήφιο θύμα της οποίας είναι το δημόσιο αγαθό της παιδείας.

Είμαι βέβαιη πως αντιλαμβάνεστε πόσο επικίνδυνη μπορεί να καταστεί για την παιδεία του τόπου μας αυτή η δημόσια συκοφαντία, ο προπηλακισμός και η πλήρης απαξίωση της κοινωνικής προσφοράς των λειτουργών της δημόσιας πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, η οποία εκδηλώθηκε πρόσφατα εξαιτίας των απεργιακών μέτρων των εκπαιδευτικών. Γνωρίζετε πως μαθητές και γονείς βομβαρδίζονται καθημερινά από τα ηλεκτρονικά και έντυπα μέσα ενημέρωσης, αφενός με ανακρίβειες και λανθασμένα στοιχεία αναφορικά με τα εργασιακά δεδομένα των εκπαιδευτικών (χρόνος εργασίας, καθήκοντα, ευθύνες, αμοιβές) και αφετέρου με προσβλητικά σχόλια για τις γνώσεις, την επαγγελματική επάρκεια, την προσωπικότητα και το ήθος των λειτουργών του δημόσιου σχολείου, τα οποία συχνά φτάνουν στα όρια της συκοφαντικής δυσφήμησης. Δε θα μεταφέρω τις καθ’ όλα απαξιωτικές λεκτικές εικόνες που κυκλοφορούν μέσω των ηλεκτρονικών σελίδων κοινωνικής δικτύωσης, γιατί είμαι βέβαιη πως είστε γνώστης του θέματος. Είμαι επίσης, βέβαιη, ότι, ως θεσμικά ο πλέον αρμόδιος για θέματα παιδείας, αντιλαμβάνεστε τις κοινωνικές συνέπειες της χειραγώγησης της κοινής γνώμης και ιδιαίτερα τις επιπτώσεις αυτού του φαινομένου στη στάση των μαθητών απέναντι στο φορέα της γνώσης και της παιδείας και άρα απέναντι στην ίδια τη μόρφωση που τους παρέχεται.

Υποθέτω πως συμφωνείτε μαζί μου για τα εξής: Όταν ο μαθητής γίνεται συνεχώς δέκτης απαξιωτικών όρων για την εργατικότητα και τη γνώση του δασκάλου του (και χρησιμοποιώ τον όρο «δάσκαλος» όπως τον χρησιμοποίησε ο μεγάλος παιδαγωγός Παπανούτσος), γίνεται επιρρεπής στην αμφισβήτηση ακόμη και του πλέον εργατικού και επαρκούς εκπαιδευτικού. Όταν οι γονείς των μαθητών μας εκφράζονται με ασέβεια απέναντι στο δάσκαλο, η μάχη για την ανάπτυξη του αλληλοσεβασμού και της αλληλοεκτίμησης στην παιδαγωγική διαδικασία γίνεται με προκαθορισμένα αρνητικά δεδομένα εις βάρος των ίδιων των αξιών και των παιδαγωγικών αρχών του σχολείου. Όταν τα κίνητρα και οι προθέσεις του εκπαιδευτικού απέναντι στους μαθητές του παρουσιάζονται διαστρεβλωμένα (π.χ. δεν εργάζεται για να τους στρέψει στα φροντιστήρια), όταν η αφοσίωση στην εργασία, η προσφορά, η εντιμότητα, ο ζήλος της συντριπτικής πλειονότητας των εκπαιδευτικών αποσιωπούνται, ενώ τη θέση τους παίρνουν παραπλανητικά στοιχεία και κακολογίες περί παραπαιδείας εις βάρος του συνόλου των εκπαιδευτικών, το αίσθημα της εμπιστοσύνης του μαθητή απέναντι στο δάσκαλο κλονίζεται. Κι όταν τα πρότυπα της γνώσης αναιρούνται, ο αγώνας που όλοι εμείς δίνουμε καθημερινά στην τάξη, αλλά και μέσα από τις άλλες σχολικές δραστηριότητες, για να καλλιεργήσουμε μια θετική στάση απέναντι στο μορφωτικό αγαθό, απέναντι στις πνευματικές και κοινωνικές αξίες της παιδείας, είναι εκ των προτέρων, αν όχι χαμένος, άνισος.

Πιστεύω, επίσης, πως ως επιστήμονας έχετε πλήρη επίγνωση ότι, όταν στα μάτια του νέου ανθρώπου ο παιδαγωγός παρουσιάζεται ως «ένας αργόσχολος και κακομαθημένος προνομιούχος που νοιάζεται μόνο για τα χρήματα», όλο το σύστημα αξιών στο οποίο στοχεύει το δημόσιο σχολείο αποδυναμώνεται, κλονίζεται, καταρρέει.

Κύριε Υπουργέ,

Έχοντας δώσει χαρακτηριστικά από την αρχή της ανάληψης των καθηκόντων σας το χαμόγελο ως το νέο σύμβολο του σχολικού κλίματος, πιστεύω πως διακρίνατε τη σημασία που αποκτά το αίσθημα της αυτοεκτίμησης και η αναγνώριση της αξιοπρέπειας σε εκείνους που καλούνται σήμερα να υλοποιήσουν το όραμα της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης για ένα ανθρώπινο και δημοκρατικό σχολείο. Πώς, όμως, μπορούν σήμερα οι εκπαιδευτικοί να στηρίξουν το δικό σας και το δικό τους, το κοινό μας όραμα για το δημόσιο σχολείο, εάν το κύρος τους καταρρακώνεται καθημερινά από θρασείς αυτοαναγορευθέντες «δημόσιους δικαστές», εάν προσβάλλεται και εξευτελίζεται με τόση ευκολία η αξιοπρέπεια τους, εάν αισθάνονται ότι αγωνίζονται μόνοι για τη διάσωση του κοινωνικού αγαθού της παιδείας με άνισους όρους και σε συνθήκες που δημιούργησαν οι πολέμιοι της δημόσιας εκπαίδευσης.

Κι επειδή δεν αμφιβάλλω ότι συμμερίζεστε την αγωνία των εκπαιδευτικών για τη συστηματική απαξίωση του ρόλου του δημόσιου σχολείου· ότι και δικό σας όραμα είναι η διαμόρφωση υγιούς προσωπικότητας των νέων μέσα από ένα σχολείο αλληλοσεβασμού, αλληλεγγύης, συνεργασίας και δημιουργικότητας· ότι έχετε διαπιστώσει την επαγγελματική και παιδαγωγική επάρκεια, την εντιμότητα και την εργατικότητα της συντριπτικής πλειοψηφίας των εκπαιδευτικών που υπηρετούν στα σχολεία μας· ότι έχετε επίγνωση του πολύπλευρου έργου και της προσφοράς τους, θέλω να πιστεύω πως δε θα διστάσετε να ανταποκριθείτε στις απαιτήσεις των καιρών για ειλικρινή και τεκμηριωμένη στήριξη των πραγματικών συνεργατών σας – των εκπαιδευτικών - στον κοινό μας αγώνα για αναβάθμιση του δημόσιου αγαθού της παιδείας στον τόπο μας.

Αναμένοντας τις ενέργειές σας προς τερματισμό της ψευδολογίας, των παραπλανητικών και συκοφαντικών ισχυρισμών των «δημόσιων κατηγόρων» μας, δηλώνω, ως εκπαιδευτικός, ότι το μοναδικό «υπερπρονόμιό μου» είναι ότι εργάζομαι με νέους ανθρώπους, το ήθος των οποίων δεν έχει ακόμη διαφθαρεί από την υποκρισία της εποχής μας.


Με τιμή

Βαλεντίνα Σαλτέ, Εκπαιδευτικός
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget